Geanimeerde gedichten van Billy Collins


Dankzij Kees van Kooten’s boek “Zo wordt u gelukkig‘ maakte ik kennis met de Amerikaanse dichter Billy Collins. Van Kooten besteedde in dat boek uitgebreid aandacht aan het werk van Collins, vertaalde zijn gedichten en voorzag ze van commentaar.

Met zijn combinatie van droge humor en artistieke diepgang, vertelt Billy Collins nu over een nieuw project waarin een aantal van zijn gedichten de inspiratie vormen voor prachtige animatiefilms. De video’s werden gedraaid in samenwerking met Sundance Channel. Vijf van deze video’s zijn hieronder opgenomen in Collin’s humoristische en ontroerende TED-talk. Kijk vooral helemaal tot en met het laatste hilarische gedicht!

“Budapest,” “Forgetfulness” en “Some Days” — animaties door Julian Grey/Head Gear
“The Country” — animatie door Brady Baltezor/Radium
“The Dead” — animatie door Juan Delcan/Spontaneous

Klik hier voor meer animaties van dit project.
Meer over Billy Collins op VideoVolt

De weergaloze Reggie Watts


Reggie Watts begint zijn spreekbeurt met een monoloog die al snel voor 100% uit nonsens blijkt te bestaan. “Poptech is without a doubt. And it’s been that way for long enough.” Enzovoort. Of dit een bedachte, uitgeschreven tekst is – wie zal het zeggen, maar waarschijnlijk niet. Watts doet op het podium zelden iets anders dan improviseren. Zo beatboxt hij even later een swingend soulnummer in elkaar, dat abrupt weer in een warhoofdig gesproken verhaal overgaat.

Watts, geboren uit Frans/Afrikaanse ouders, woont in Amerika. Hij praat soms als een Engelsman en soms als een ghettoneger. Hij kan overal de draak mee steken: muzikantengelul, congresgelul, gelul over design, ghettogelul – en hij komt ermee weg.

Hij voert een tweegesprek met zichzelf met een hoge en een lage stem en laat het lijken of die twee door elkaar heen praten. Hij kan doen alsof hij een video is die versneld wordt afgespeeld. Hij heeft een perfecte imitatie in huis van een ondeugdelijke digitale telefoonverbinding. Maar man wat had hij wel niet kunnen worden als hij zich op een zangcarrière had toegelegd…Al Jarreau, Curtis Mayfield, Ray Charles, Prince… hij kan ze allemaal aan.

Het was erg jammer dat hij op Poptech 2010 maar een kwartiertje de tijd had. Gelukkig kreeg hij vorig jaar twee maal zoveel zendtijd. Zodoende kun je nu drie kwartier ongehinderd genieten. (46:40)


Bankbiljet gaat boven stembiljet


Het Congres besteedt meer tijd aan pietepeuterige wetjes rond creditcards, waar belangen van grote bedrijven mee zijn gemoeid, dan aan de oorlogen die Amerika voert of de economische crisis. Geld domineert de verkiezingen in de VS maar er woedt ook een discussie over de invloed van industriële lobbys op eenmaal gekozen Congresleden. Een van de helderste stemmen in dit debat is die van de jurist Lawrence Lessig. Hij werd bekend als activist voor een meer beperkt auteursrecht en heeft nu een boek geschreven over corruptie in het Congres, Republic, Lost.
In een recente spreekbeurt bij Google vat Lessig zijn boek origineel samen, met elke paar seconden een accent via de Powerpoint. Politici handhaven opzettelijk het ‘tijdelijke’ karakter van bepaalde wetten, om lobbyïsten een reden te geven regelmatig de portemonnee te trekken. Niet alleen is de aandacht van Congresleden te koop, ook azen de meeste zelf op een lucratief baantje als lobbyïst, en de helft krijgt dat ook. Meetbaar gevolg, aldus Lessig, is dat de besluitvorming de wensen van de rijksten volgt. Een ander meetbaar gevolg is dat nog maar 9% van de Amerikanen vertrouwen heeft in het Congres – minder dan koning George ten tijde van de Onafhankelijkheidsverklaring. Dan doet Obama het nog altijd beter.

Als je nog illusies wilt koesteren over Amerikaanse politici, laat dit betoog van Lessig dan links liggen. (57:19)

De dictatuur van de software


Allerlei automatismen zijn bezig de wereld over te nemen. Bijvoorbeeld de computerprogramma’s die handelen op de beurs. Maar ook de aanbevelingen van Amazon en iTunes, en de besturing van je stofzuigerrobot. Dat betoogt ontwikkelaar van games (Drop 7, Parking Wars) Kevin Slavin.

Zo atheïstisch dat je niet gelooft dat anderen werkelijk in God geloven


Spreekbeurt van illusionist Penn Jillette bij Google. Hij heeft een boek geschreven over godsdienst, of liever over atheïsme: “God No! Signs You Already May Be an Atheist and Other Magical Tales.” Praatje heeft iets weg van een conference, laat dat maar aan Penn over.

Meer Penn & Teller op VideoVolt.
Meer atheïsme op VideoVolt.

Steve Jobs over leven, falen en dood (2005)


Deze indrukwekkende toespraak van Jobs op Stanford werd mij vrijdag op een feest aanbevolen. Zeker in het licht van de laatste ontwikkelingen is het een verhaal dat je niet makkelijk zult vergeten. Zo wist ik niet dat hij ter adoptie was afgestaan, om maar te zwijgen van de wonderlijke complicaties bij die adoptie.

Achterkleinzoon L. Ron Hubbard over Scientology


Hij heeft het niet van een vreemde. Heuse performance over een sappelende sf-schrijver die god werd en hoe het is om diens besmette naam te hebben. Voor de zekerheid veranderde Jamie’s opa zijn naam al in DeWolf.