De levende iPad


Onlangs plaatsten we al de video van twee goochelaars met een rek vol iPads, die een virtuoos getimede voorstelling gaven als promotie voor Stockholm. Hoe doen ze dat toch? Op elke iPad een video of app die gewoon doorloopt? In deze tweede video een even onnavolgbare toepassing van lijsten met daarin foto’s en video’s die naadloos overlopen in degene die ze vasthoudt. (4:36)

Het belang van schoonheid


In de BBC documentaire ‘Why Beauty Matters’ gaat de Britse cultuurfilosoof Roger Scruton in op de vraag wat het belang is van schoonheid in de kunst en in ons leven. Hij vraagt zich af of in de (post)moderne kunst het kind niet is weggegooid met het badwater door de focus van schoonheid naar originaliteit of shock value te verschuiven.
In de 20e eeuw, zo stelt Scruton, hebben kunst, architectuur en muziek de rug toegekeerd aan schoonheid, door lelijkheid tot een cultus te maken en ons zo in een geestelijke woestijn te leiden.
Met behulp van de gedachten van filosofen (van Plato tot Kant) en door te praten met kunstenaars Michael Craig-Martin en Alexander Stoddart, analyseert Scruton waar het mis ging in de kunst en houdt hij een vurig pleidooi voor het in ere herstellen van de traditionele positie van schoonheid: namelijk in het centrum van onze beschaving.
Zelfs als je het niet met Scruton eens bent, is dit een interessante documentaire die tot nadenken stemt.

Voor de geïnteresseerden: in de beschrijving onder de video is op Youtube een lijst met alle muziekfragmenten te vinden.

NB: Op vrijdag 11 mei 2012 is er een Soeterbeecksymposium in museum het Valkhof in Nijmegen nav de tentoonstelling ‘Waarom godinnen zo mooi zijn: liefde en schoonheid in de oudheid’. Deze tentoonstelling laat verschillende aspecten van liefde en schoonheid in de oude culturen van de Egyptenaren, Romeinen, Grieken en het Nabije Oosten zien. Tijdens dit symposium geeft conservator Christian Greco een inleiding op deze tentoonstelling.
Cees Leijenhorst (Universitair hoofddocent Geschiedenis van de filosofie aan de Radboud Universiteit Nijmegen) bespreekt aan de hand van deze BBC documentaire ‘Why Beauty Matters’ het belang van schoonheid voor de moderne mens.

Een muzieknoot voor elke dode soldaat


Het meest indringende voorbeeld van generative art – kunst die automatisch door de computer wordt gegenereerd – is een muziekstuk gebaseerd op de Amerikaanse doden in Irak. Elke dode een noot, het leverde een bijzonder strijkkwartet op waarvan we helaas te weinig te horen krijgen.

De serie Off Book van de omroep PBS behandelt bijzondere kunstvormen. In de aflevering over ‘generative art’ komen ook de electric sheep aan de orde, screensaver-achtige animaties gemaakt door een netwerk van deelnemende computers, waar iedereen aan kan meedoen door bepaalde software te installeren. Bij elk onderwerp legt een liefhebber uit wat er zo mooi aan is. Als je een paar episodes achter elkaar bekijkt, komt zo een bonte stoet nerds voorbij. Scheve brillen, bleke baardjes en slechtzittende t-shirts, maar ook plezier en enthousiasme.

Zo is er een aflevering over de visuele cultuur van nu, waarin memes (steeds terugkerende beelden die iedereen kent) en remixes (nieuwe combiniaties van bestaand werk) een rol spelen. Dat heeft bijvoorbeeld de fameuze Nyan Cat opgeleverd, een grof gepixelde kat die met een regenboog achter zich aan door de ruimte reist terwijl een zeurend computerdeuntje klinkt dat doet denken aan miauwen (“Nyanyanyan…”). De Nyan Cat was zelf een remix en heeft op zijn beurt tot een lawine van bewerkingen geleid. Verdere onderwerpen in deze liefdevol gemaakte serie zijn onder andere videogames en typografie. (39:44)






Ayah Bdeir: spelen met blokjes die licht geven, piepen en nog veel meer


Stel je een set van elektronica voor, waarmee je net zo makkelijk kunt spelen als met Lego. Ayah Bdeir introduceert littleBits, een set van eenvoudige, verwisselbare blokjes die programmeren tot kinderspel maakt.
Ayah Bdeir is ingenieur en kunstenaar, en is de oprichter van ‘littleBits’ en ‘Karaj‘, een experimentele kunst-, architectuur en technologielaboratorium in Beiroet. Ayah Bdeir bedacht met ‘littleBits’ een open source-systeem van voorgemonteerde, modulaire circuits die met magneten aan elkaar geklikt kunnen worden. Zo wordt het maken van en leren over elektronica leuk, makkelijk en creatief. Als ingenieur, uitvinder en interactieve kunstenaar, behaalde Ayah haar master’s diploma van het MIT Media Lab en studeerde computertechnologie en sociologie aan de Amerikaanse Universiteit van Beiroet. Ayah heeft lesgegeven op de NYU en Parsons en gaf tal van workshops aan niet-technici (vooral jonge meisjes) om ze enthousiast te krijgen en hun interesse te wekken voor wetenschap en technologie. ‘littleBits’werd veelvuldig bekroond, door o.a. Toyfair (Best of Toy Fair 2012), de Editor’s Choice Award van MAKE magazine en is opgenomen in de collectie van het MoMA.


De gekruisigde, het bovenaanzicht


Je moet maar durven als schilder: Jezus aan het kruis zo afbeelden dat je hem van boven op zijn kruin kijkt. De surrealist Salvador Dalí durfde het, in 1951 zelfs al. Het werd hem niet door iedereen in dank afgenomen. In Glasgow werd het werk eens door een fanatiekeling beschadigd: neerkijken op de Verlosser, dat doe je niet.

In de BBC-serie The Private Life of a Masterpiece worden kunstwerken buiten categorie behandeld, zoals de Zonnebloemen van Van Gogh, David van Michelangelo of Volkstelling te Bethlehem van Pieter Brueghel de Oude. Vijftig minuten voor één werk, en dus ook voor Dalí’s Christus van de Heilige Johannes van het Kruis. De ene deskundige na de andere vertelt wat zijn schilderij zo uniek maakt. Het perspectief natuurlijk, het landschap, het realistische detail (en dat voor een surrealist), enzovoort.

Tegelijkertijd is het ook een levensbeschrijving van de kunstenaar. En een schets van zijn merkwaardige positie in de kunst: zelfs een beetje te excentriek voor de club van surrealistische artiesten, waarvan de meeste niets van religie moesten hebben. En zó wars van autoriteit dat hij onverschillig de hielen likte van dictator Franco en de katholieke kerk, om zich maar aan zijn kunst te kunnen wijden in zijn geliefde Portlligat.

En van die pathetische aansteller bestaan tenminste bewegende beelden. Dat kun je van Brueghel, Michelangelo of Van Gogh niet zeggen. (49:16)

Alexandre Farto, aka ‘Vhils’: “Scratching the Surface”.


De streetart van de 25 jarige Portugees Alexandre Farto (aka ‘Vhils’) is heel bijzonder, omdat hij niet alleen verf en pleisterwerk gebruikt om zijn prachtige gezichten vast te leggen, maar ook boort, krabt en schraapt en daarmee fantastische resultaten behaalt. Zijn werk op oude, vervallen muren heet dan ook niet voor niets “Scratching the Surface”.


(met dank aan Andrea)

Een computeranimatie uit de tijd dat er nog geen computers waren


Het is bepaald geen Pixar, maar dat maakt de computeranimaties van John Witney des te fascinender om naar te kijken. De beelden zijn niet gemaakt met een PC zoals we die nu kennen. Zoiets bestond er eenvoudig nog niet in 1961. In plaats daarvan gebruikte Whitney een analoge computer, die geen monitor heeft, maar zijn beelden weergeeft op een osciloscoop. Hij legt het zelf veel beter uit, zie daarvoor de tweede video. Maar kijk eerst naar de demo-animatie met de titel Catalogue.