Kandidaat Santorum kotst van Kennedy


Door een wonderlijke speling van het lot is Rick Santorum een prominente Republikeinse presidentskandidaat geworden. Zelfs naar Amerikaanse maatstaven is hij extreem, vooral in zijn godsdienstige overtuigingen. Wie daar meer over wil weten moet Santorum maar eens stevig googlen, bijvoorbeeld in combinatie met de zoektermen ‘gay’, ‘birth control,’ ‘Iran’ of ‘separation of church and state.’
Vlak voor de primaries in Michigan en Arizona kwam Santorum in het nieuws doordat een uitspraak is opgerakeld die hij in oktober deed over president Kennedy. Van Kennedy’s speech over de rol van godsdienst in het openbare leven (Houston 1960), moest Santorum “bijna overgeven.” In plaats van deze uitspraak nu te ontkennen of te verzachten, heeft Santorum laten weten dat hij er fier achter staat. Gelukkig staat de toespraak van Kennedy online.
Kennedy zegt onder andere: “Ik geloof in een Amerika waar geen priester de president vertelt wat hij moet doen, waar geen dominee zijn mensen voorschrijft hoe ze moeten stemmen en waar niemand een overheidsbaan misloopt omdat zijn godsdienst niet die van de president is.” Kennedy moest wantrouwen wegnemen omdat hij katholiek was.

Santorum vorig weekend bij ABC: “Wat is dat voor een land, waar alleen mensen zonder geloof in het openbaar mogen zeggen wat ze vinden?” Tja, het is campagnetijd. Een commentator bij Kennedy’s speech op YouTube: “Hiervandaan naar Rick Santorum in 50 jaar. Triest.” (37:36)



Advertenties

Obama zingt ‘Sweet Home Chicago’


Obama pakte gisteren even uit op de ‘Blues Night’ in het Witte Huis. Overgehaald door blues legende Buddy Guy zingt hij samen met B.B. King (en niet onverdienstelijk) een aantal regels van ‘Sweet Home Chicago.’ Het volledige concert is op 27 februari te zien op PBS.

(via @DanielLohues)

Geld voor beginners


Middle-class Amerikaan raakt zijn huis en hond kwijt omdat hij teveel heeft geleend. Berooid en wanhopig stuit hij op een slimmere jeugdvriend, die met sportwagen en al de crisis heeft overleefd. Deze neemt hem mee op een geestige en leerzame rondleiding door het financiële systeem.
Eerst komen er wat eigenaardigheden van het Amerikaanse systeem voorbij. Bijvoorbeeld het feit dat de Federal Reserve een particuliere bank is met de bevoegdheid geld te creëren, die dit tegen rente aan de overheid uitleent om zo winst te maken ten koste van de belastingbetaler. Verschillende onfrisse types, zoals de hypotheekverkoper en de bankdirecteur, worden onderweg met simpele middelen treffend getypeerd
Dank zij teleportatie en tijdreizen komen de ex-huiseigenaar en zijn vriend overal waar geld een rol speelt. Bijvoorbeeld bij het ontstaan van de eerste banken in het Arabië van de tiende eeuw. Daar werd ook het bankbiljet uitgevonden: een schuldbekentenis voor een hoeveelheid goud. Als de Arabische bank meer schuldbekentenissen uitgeeft dan er goud in beheer is, is het wederom onze middle-class loser die de financiële klappen krijgt. En herkennen we in de Arabische bankier die wordt opgehangen de chef van de Fed uit een eerdere scène – met bril en al.
Zo grijpt alles in elkaar in deze inventieve tekenfilm, waarvan verschillende kopieën op YouTube staan. De makers staan dit toe omdat ze liever verteerbare informatie verspreiden dan geld binnenharken. (29:55)


Bankbiljet gaat boven stembiljet


Het Congres besteedt meer tijd aan pietepeuterige wetjes rond creditcards, waar belangen van grote bedrijven mee zijn gemoeid, dan aan de oorlogen die Amerika voert of de economische crisis. Geld domineert de verkiezingen in de VS maar er woedt ook een discussie over de invloed van industriële lobbys op eenmaal gekozen Congresleden. Een van de helderste stemmen in dit debat is die van de jurist Lawrence Lessig. Hij werd bekend als activist voor een meer beperkt auteursrecht en heeft nu een boek geschreven over corruptie in het Congres, Republic, Lost.
In een recente spreekbeurt bij Google vat Lessig zijn boek origineel samen, met elke paar seconden een accent via de Powerpoint. Politici handhaven opzettelijk het ‘tijdelijke’ karakter van bepaalde wetten, om lobbyïsten een reden te geven regelmatig de portemonnee te trekken. Niet alleen is de aandacht van Congresleden te koop, ook azen de meeste zelf op een lucratief baantje als lobbyïst, en de helft krijgt dat ook. Meetbaar gevolg, aldus Lessig, is dat de besluitvorming de wensen van de rijksten volgt. Een ander meetbaar gevolg is dat nog maar 9% van de Amerikanen vertrouwen heeft in het Congres – minder dan koning George ten tijde van de Onafhankelijkheidsverklaring. Dan doet Obama het nog altijd beter.

Als je nog illusies wilt koesteren over Amerikaanse politici, laat dit betoog van Lessig dan links liggen. (57:19)

Kandidaat met laars als hoed


Behalve Republikeinse en Democratische kandidaten zijn er altijd een hele hoop onafhankelijke mededingers. De meeste zijn en blijven onbekend maar Vermin (=ongedierte) Supreme hoef je maar één keer te zien en je vergeet hem nooit meer. Voert campagne voor gezond tandvlees en verplicht poetsen. (5:42)

Canada for president!


Canada biedt aan de boel in de VS een tijdje te runnen. Deze politieke commercial somt de problemen op die Canada gemeen heeft met de VS en al heeft opgelost: “Wij hebben óók ongeletterde immigranten aan onze zuidgrens die op onze banen loeren.” Stem op Canada: Amerika, maar dan beter. Vandaag de Republikeinse voorverkiezing in South Carolina. (1:31)

Senator? President? Normale mannen kijken wel uit


Verkiezingscommercial van satirisch programma Whitest Kids U’Know. Senaatskandidaat Clint Webb somt zijn kwaliteiten op. Zijn vrouw is net mooi genoeg. Hij had een veilig baantje in het leger. “We kunnen de noden van deze staat en mijn behoefte aan zelfverheerlijking op één lijn brengen.” (1:44)