A Capella: “Somebody That I Used to Know”


Geslaagde a capella cover van de megahit “Somebody That I Used To Know” door Pentatonix.

Advertenties

Tenacious D zoekt succes


‘No copyright intended,’ schrijft de sukkel die deze satirische musicalfilm van Tenacious D op YouTube heeft gezet. In The Pick of Destiny zoekt Jack Black het geluk in Californië. Hij papt aan met een smoezelige hippie en begint een carrière in de muziek. Opzettelijke B-filmallure, ijzersterke songs. (1:34:07)

Dansend dwars door New York


Een jong danseresje, type plain girl, breekt uit de sleur van haar stomme balletlessen en trekt dansend New York in. Daar vindt ze steeds weer andere mensen op straat aan wie ze haar kunsten kan tonen, aan wie ze wat kan leren en vàn wie ze wat kan leren. Het is een dansende rondleiding door de stad van wel vijf kwartier, begeleid door pittige hiphopmuziek. Je zou het kunnen zien als de langste videoclip ooit gemaakt.

Girl Walk All Day is een project van Girl Talk. Dat is geen band maar een pseudoniem van de Amerikaanse muzikant Gregg Gillis, die gespecialiseerd is in mashups en sampling. Dat laatste is goed te merken want het project is tevens een rondleiding door de geschiedenis van de popmuziek. Er zijn bijna 400 samples in gebruikt, van Paint It Black (1966) tot en met Single Ladies. Er valt ongelooflijk veel te beleven en te genieten, zowel in beeld als in de muziek.

Het is verder in verschillende opzichten een typisch internetproject. Het budget is bij elkaar gecollecteerd via Kickstarter – en was daar vijfmaal overtekend. De film is gratis te zien op internet, verdeeld in handzame fragmenten. De muziek (het eigenlijke album, of moet je het de soundtrack van de film noemen?) is gratis te downloaden als mp3-files voor in de iPod via illegal-art.net/allday. Hartverwarmend. (01:15:48)

Valentina speelt het onspeelbare


Volgens pianiste Valentina Lisitsa is Rondo Fantastique “El Contrabandista” van Liszt het meest onspeelbare stuk muziek dat er bestaat. Voor sommige passages, schrijft ze, maakt het niet uit hoeveel je oefent, het blijft een gok. Close-ups van haar handen en een hoog shot accentueren Lisitsa’s snelheid. (11:21)

Nogmaals Pokey LaFarge


Pokey LaFarge (al eerder op VideoVolt te zien) heeft een rare naam, ziet eruit als een dorre ambtenaar en speelt ouderwetse countrymuziek. Maar oei wat een kwaliteit: korte, swingende liedjes met sterke teksten vol humor, gegoten in arrangementen vol verrassingen. Zijn band is veelzijdig en hecht en de timing is altijd perfect. Genieten.






Waarom ik naar haar pijpen dans


Kanaal BreakOriginals bezingt vrouw die wel mooi is maar niet aardig. Zegt de zanger haar de waarheid of blijft hij uit haar buurt? Tuurlijk niet, misschien maakt hij wel een kans. In een eerder lied was dezelfde artiest nog zo gelukkig met een opblaaspop met de foto van zijn ex erop geplakt. (4:32)


Nee hè, niet weer Pachelbel’s Canon in D!


Als een melodie té populair wordt, de accoordenwisselingen veelvuldig gejat worden (o.a. door de Bee Gees, Petula Clark, Aphrodite’s Chils, Joe Dassin, Herman van Veen, U2, The moody Blues, Green Day en nog vele anderen) en het ook nog eens simpele oefenstof is, die makkelijk te leren is als je voor het eerst een muziekinstrument gaat bespelen, loop je het risico dat ze een loopje gaan nemen met je compositie. Dat is het geval met de Canon in D van de Duitse organist en componist Pachelbel. Zijn melodie van slechts 8 simpele noten is gehaat door velen, zoals blijkt uit de hilarische sketch van Rob Paravonian of wordt van pure ellende maar een beetje opgevrolijkt, zoals door het Pagagnini kwartet. Zo is het uitgekouwde melodietje toch nog een beetje te hebben.